14 fevral sevishganlar kuni sherlar

SEN QALBIMDA MANGUSAN IWON,

SENSIZ SHODLIKLARIM QAYG’UDIRISHON,

DOIM AYTAR SO’ZIM USHBUDIRISHON,

UNUTA OLMAYMAN SENI XECHQACHON…


BU DUNYODA XECHKIM SANI MANDEKSEVMAS.XAYOLINI XOXIWINI MANDEK

SEZMAS.BOQSANG KOZIN YURSANG

YOLIN YULDIZINGMAN.BILGIN JONIM

XAYOTDAGI YOLGIZINMAN.!!!!


Аgаr sеn tush b6lsаng bir umr uhlаrdim, аgаr sеn k6z yosh b6lsаng bir umr yiglаrdim.Аgаr sеn quvonch b6lsаng doimo kulаrdim, аgаr jаnnаt

b6lsаng hoziroq 6lаrdim.


Oy osmonni quchsada, Wam ham

yonib o’chsada. Yoz, bahordan

kechsada, Lek men sizdan

kechmayman. Daryo ko’lga oqsada,

Xijron dilni yoqsada, Taqdir kulmay

boqsada, Lek men sizdan kechmayman. Sovuqlarda qotsamda,

Quyowdayin botsamda, Jonsiz bo’lib

qolsamda. Lek men sizdan

kechmayman. Qismatga

ko’ndirsinlar, Guldayin so’ndirsinlar,

Ox…. Meni o’ldirsinlar. LEK MEN SIZDAN KECHMAYMAN…


Men sizni yulduzli tundasogindim,Har nafas olganda kunda

sogindim.Ozimga begona kongil

egasi,Men sizni ozimdan koproq

sogindim



Oy osmonni quchsada,

Sham ham yonib o’chsada.

Yoz, bahordan kechsada,

Lek men sizdan kechmayman.


Daryo ko’lga oqsada,

Xijron dilni yoqsada,

Taqdir kulmay boqsada,

Lek men sizdan kechmayman.


Sovuqlarda qotsamda,

Quyoshdayin botsamda,

Jonsiz bo’lib qolsamda.

Lek men sizdan kechmayman.


Qismatga ko’ndirsinlar,

Guldayin so’ndirsinlar,

Ox…. Meni o’ldirsinlar.

LEK MEN SIZDAN KECHMAYMAN…


——————


Sizni sog’inib boshlanar kunim.

Sog’inib o’tadi butun kunduzim,

Sizni sog’inib bedor tunlarim.

Balki sog’inib tugaydi umrim….


Bugun dilda bor mehrim bilan,

Men orzuni sochin siladim.


Bu dunyoda qancha baxt bo’lsa,


Hammasini sizga tiladim!


Эрта тонгда, эшик олдида,

Йўлим тўсди ногоҳ аёлим.

Бу ҳол бирла бузилиб фикрим,

Минг кўчага кетди хаёлим.


-Ҳой дадаси, тўхтангчи бир дам,

Биласизми, эрта қандай кун?-

Гаранг эдим, хаёллар тарқоқ,

Кўтаролмай бошимнинг юкин.


Гапирмасам “дооод” дегудайин,

Нақд бўғзига йиғилган уни.

-Ҳа биламан, эртага хотин,

Бобур мирзо туғилган куни…


Пирпиради лаблари унинг,

Йиғламоқдан берироқ бўлиб.

Эшик зулфин бузмоққа тайёр,

Турар эди, ўпкаси тўлиб.


Кўзларида ўйнарди жаҳл,

Лаб учида турар зардаси…

-Эй борингейй, эртага ахир,

Севишгалар куни, дадаси!…


Жим турардим, кўзларим кулиб,

Жаврар эди хотин бечора.

Борган сайин вазият оғир,

Излар эдим чиқмоққа чора.


Не дер эдим, қалб ошиқ ахир,

Муҳаббатга кўнгил қахрабо.

-Ҳа онаси, эртага байрам,

Хурсанд бўлсин Валентин бобо.


Сал жилмайди шўрлик аёлим,

Юзларида табассум зухур.

Деди, ерга термулиб, секин:

-Унутмабсиз, Худога шукур!


-Унутганим йўқ, меҳрибоним,

Ахир кўнгил ишқдан умидвор.

Мумкин бўлса, жаноби хотин,

Энди сенга бир саволим бор.


-Қандоқ савол, айтинг дадаси –

Бирам гўзал чимрилди қошлар.

Бугун совға олмоқ ишқида,

Сарак-сарак ўйнарди бошлар.


-Неча кун бор бир йилда хотин?

Сал унутдим, эслат азизам.

-Уч юз олтмиш беш кун, дадаси,

Алгебрани биламиз биз ҳам…


-Ҳа шундайми, аниқми жоним,

Шу гапингга ўзинг қози бўл.

Сени фақат эрта севаман,

Уч юз олтмиш тўрт кун рози бўл!


Ғазаб ўти порлади бирдан,

Косасидан чиқди кўзлари.

Соч тўлғониб, аждаҳо бўлди,

Олов бўлиб ёнди юзлари.


-Бу нима гап дадаси ахир –

Йиғлар эди, бечора ҳиқ-ҳиқ.

-Ўн беш йиллик жуфт ҳалолингиз,

Наҳот бир кун севишга лойиқ?!


-Ахир ўзинг айтдингку, жоним,

Севишганлар куни деб эрта.

Сени эрта жуда кучлироқ,

Севмоқ учун бир имкон бер-да.


-Розимасман!!! Йўқ! Йўқ…яна йўқ!-

Қайнар эди ғазаб зардаси.

Деди, ёшли кўзларин сузиб:

Мени ҳар кун севинг, дадаси.


-Хўп азизам, ҳар кун севаман,

Фақат битта шартим бор хотин.

-Айтинг майли розиман – деди,

Бечоранинг кўзлари ботин.


Бир жилмайиб қўйдим-у секин,

Очдим чунон қалб номасини:

-Бошқа тилга олмайсан сира,

Валентин чол ҳангомасини.


-Хўп розиман…- маюс тортди у,

Тушди дарров оташ қаҳридан.

Ул ҳавоий бир кунлик ишқни,

Бир лаҳзада ўтди баҳридан.


Уйдан чиқдим. Енгил тин олиб,

Ечиб бошдан ҳайрат юкини.

-Эрта қандай кун эди, хотин,

-Эрта Бобур туғилган куни!


-Эй яшавор! Ўзинг биттасан,

Муҳаббатинг бошга қўяман.

Шу гапинг-чун энди мен сени,

Уч юз олтмиш беш кун суяман