Bahor haqida she’rlar to’plami

VARRAKLAR – Shukrullo

Xursand uyg‘onardim bahor chog‘lari,


Tongdan bo‘lar edi ko‘zim osmonda.


Shamol silkitganda terak shoxlarin,


Quvonchimning cheki bo‘lmasdi manda.


Yangi kelin kabi tomda chuchmoma,


Yal-yal yonar edi lolaqizg‘aldoq.


Lojuvard dengizdek bepoyon samo,


U ne bahor edi! U ne go‘zal chog‘!


Varraklar kuylardi shamolda jo‘shib,


Men tomda tinglardim chalqancha tushib.



VARRAKLAR QUVONCHI – Dilshod Rajab

O’tib ketdi badqovoq


Qishning achchiq ayozi,


Tabiat kiymoqda shod


Bayramona libosin.


Guldirab kular osmon


Chaqnab chaqmoq toshlari,


Kulgisining zo’ridan


Chiqib ketar yoshlari.


Ichga sig’may sevinchi


Qaynab toshar buloqlar,


O’zaniga sig’masdan


Toshar soyu irmoqlar.



HADEMAY – Dilshod Rajab

Yurmas achchiq izg’irin


Dalalarda izillab.


Kelar yoqimtoy shirin


Shabadalar g’izillab.


Oq varaqday osmonda


Turna rasmi chiziiar,


Simlarda qaldirg’ochlar


Askarlarday tizilar.


Viz-viz uchgan o’q kabi


Bolarilar vizillar,


Miq etmay uxlab yotgan


Borliq tinchi buzilar.



BAHOR SHAMOLI – Abdulla Oripov

Bahor kelayotir,


Toza, musaffo.


Moviy kengliklarda o‘ynaydi shamol.


Daralar qo‘ynida zangor bir havo,


Tumanli shaharda yotmoqlik malol.


Qoyalar ko‘ksida shodmon, beqayg‘u,


Oniy umri bilan sollanar chechak.


Bahor, bu — eng toza shabbodadir bu,


Bahor, bu — eng toza shamoldir, demak.


Kengliklar bag‘riga uraman o‘zni,


Ko‘zimga ko‘ringay dilbar diyorim.


Go‘dak nafasidek yupatar yuzni


Qish bo‘yi intizor kutgan bahorim.


Bahor-ku o‘tadi shamoldek shitob,


Mayli, o‘tajak u va o‘tar bo‘lsin.


Azizim, umringda havo bo‘lsin sof,


Umring shamollari muattar bo‘lsin.



ERTA BAHOR – Oybek

Ko‘k, moviy… Unda-bunda


Bulutlar asta yozar


Kumush qanotlarini.


Iliq, yoqimli kunda


Erkin o‘ynaydi qushlar


Chizib sirli xatlarni.


Ariq yoqalaridan


Yashil ko‘zli boychechak


Jimgina mo‘ralaydi.


Go‘zal bog‘chamda har yon


Ko’klamning mayin, ipak


Nafasi tarqaladi…



BAHORIM – Dilafroʻz Zayniyeva

Tabiat qoʻli gul sanʼatkor,


Tuhfasi, husni ham betakror,


Yasharish, uygʻonish senda bor,


Oʻlkamga xush kelding, bahorim.


Daraxtlar shoda dur taqibdi.


Bu ziynat dillarga yoqibdi,


Qizgʻaldoq jilmayib boqibdi,


Oʻlkamga xush kelding, bahorim.


Shoir sheʼridagi gʻuluvsan,


Oy yuzli qizlardek suluvsan,


Bunchalar betakror boʻlursan,


Oʻlkamga xush kelding, bahorim.


Har yilgi tashrifing hikmatdir,


Shifobaxsh giyohlar himmatdir,


Navroʻziy taomlar neʼmatdir,


Oʻlkamga xush kelding, bahorim!



SENGA OʻXSHAGIM KELADI, BAHOR – Nilufar Jabborova

Qalbimda ochildi goʻyo bir tilsim,


Sirlaring mahzani ado boʻlmasdek.


Oppoq orzularga toʻldi bu koʻksim


Ruhimni osmonga olib uchgandek.


Bunchalar fusunkor boʻlmasang, bahor,


Men senga oʻxshagim keladi takror!


Meni ham sen kabi kutisharmikin,


Yoʻllarimga boʻlib zor-zor, intizor.


Qani goʻzal boʻlsa sheʼrlarim sendek,


Ildizlari teran, sehrli gulzor.


Bunchalar fusunkor boʻlmasang, bahor,


Men senga oʻxshagim keladi takror!


Xushboʻy gullaringga bagʻrimni tutdim,


O, mavjlanib ketdi hislar ziloli.


Dilbar kunlar aro oʻzni unutdim,


Allalading meni goʻdak misoli.


Bunchalar fusunkor boʻlmasang, bahor,


Men senga oʻxshagim keladi takror!



BAHOR – Zulfiya,

Inson ko‘zlarida jon olar bahor,


Barcha tomirida uning to‘lqini.


O‘tmishning behuda oni kabi qor,


Beiz, bedard erib ketar uchquni.


Inson ko‘zlarida jon olar bahor,


O‘yinqaroq go‘dak singari bulut.


Ko‘k qovog‘i uyuq, yorqin bir viqor


Kishilar qalbidan boqar bo‘lib o‘t.


Bahorning sehrgar boqiy chiroyi


Yosh-u keksa ko‘nglin ovlaydi birdek.


Ko‘zguni sindirib tashlar. Kiroyi


Har kishining yoshi bu fasl dildak.


Har nurga, har qushga, har kurtakka shod


Benihoya yaqin bo‘ladi yiroq.


Go‘yo sensiz hosil bo‘ladi barbod,


Har tikilgan chigit ko‘ksing etar tog‘.


Bahor bo‘lmasaydi, odamzod albat,


O‘zi kashf etardi, kashf etganday baxt…



BUNCHA YAXSHISAN, BAHOR – Zamira Ro‘ziyeva

Sunbul-sunbul bir quloch,


Tolbargakdan taqib soch.


Gul tersam, guloyim deb,


Qo‘shiq aytdi qaldirg‘och.


Olam go‘zal, beg‘ubor,


Buncha yaxshisan, bahor.


Gulzorlar bo‘y taratar,


Bulbullarni sayratar.


Halinchagim hayyo-hu-uv,


Uchsam jonni yayratar.


Ko‘ngil naqshisan, bahor,


Buncha yaxshisan, bahor.


Chehralarga chiroy sen,


Sehrga, sirga boy sen.


Osmoni tinch elimda,


Qanot yozgan Xumoy sen.


Hofiz – baxshisan bahor,


Buncha yaxshisan, bahor.



BAHOR – RAMAZON Baqoyev,

Bahor keldi kulib noz bilan,


Turfa gullar qo‘lda soz bilan,


Kutdik uni zo‘r e’zoz bilan,


Quvonchimsan, go‘zal bahorim.


Varrak bo‘lib aylasin parvoz,


Satrlarim tushgan oq qog‘oz,


Madhing kuylay qo‘lga olib soz,


Ilhomchimsan, o‘zing, bahorim.


Daraxtlaring gullasin o‘lkam,


Olam ichra o‘zingsan olam,


Jannatlarday bebaho, ko‘rkam,


Bog‘bonimsan, naqqosh bahorim.



BIZNING BAHOR – Dilshod Rajab

Bahor doim bahor-da,


Kimligini bildirar.


Qotib yotgan toshdan ham


Gul-chechaklar undirar.


Qir-adirga loladan


To‘shar alvon poyandoz.


Hatto jarlik, daraga


Gul taqib berar pardoz.


Haydab kelar cho‘ponday


Turfa qushlar “poda”sin.


Tizar simga marjonday


Qaldirg‘ochlar shodasin.


Sayratvorar qish bo‘yi


Churq etmagan borliqni.


Sharaqlatib kuldirar


Shashti past soy, ariqni.


…Bahor shunday hunarlar


Ko‘rsatar biz yoqlarda.


Og‘zining suvi oqib


Qarar ulkan tog‘lar ham.



YANA YUZ OCHMOQDA YURTIM BAHORI – Murod Rahmon,

Yurtim bahori


Xush ifor taralar qir, adirlardan,


Dalalar bag‘ridan… barqut yerlardan…


Dilni ogoh etib ajib sirlardan,


Yana yuz ochmoqda yurtim bahori…


Bog‘larda boshlanar go‘zallik bahsi,


Rayhonlar shiviri, lolalar raqsi…


Ko‘lda oy, yulduzlar, nihollar aksi…


Yana yuz ochmoqda yurtim bahori…


Majnuntol, jiydadan taqishar sirg‘a,


Jildirab oqadi sohilga jilg‘a…


Yalpizlar, maysalar qiladi jilva,


Yana yuz ochmoqda yurtim bahori…


Yana dilni tortar qushlar navosi,


Binafsha imosi, jasmin ibosi…


Yuzlarga urilar tonglar sabosi,


Yana yuz ochmoqda yurtim bahori…


O, yam-yashil, ko‘rkam hayot uyg‘onar,


Olamni kuylovchi ijod uyg‘onar,


Ezgulik uyg‘onar, murod uyg‘onar,


Yana yuz ochmoqda yurtim bahori…



BAHOR – Bahodir Bahrom

Shodlanadi O‘zbekistonim


Quyoshni toj qilib boshiga.


Peshvoz chiqar ona bo‘stonim,


Bahor kelsa uning qoshiga.


Har bir giyoh, har maysa, kurtak


Yangi fasl mehridan qongay.


Binafshalar taratib ifor


Jilg‘alarda hayot uyg‘ongay.


Sho‘x boladek erka shamollar


Olib uchar yalpiz bo‘yini.


Adirlarda surib xayollar,


Qizg‘aldoqlar chalar kuyini.


Chaqaloqning ko‘z yoshlariga


G‘uborini yuvgaydir osmon.


Shu osmonning toza bag‘rida


Qushlar raqsga tushadi shodon.


Shodlanadi ona bo‘stonim


Bahor kelsa uning qoshiga.


Peshvoz chiqar O‘zbekistonim


Quyoshni toj qilib boshiga.


baxtiyor.uz